Samen aan het roer: ‘We geven vertrouwen, geen controle’
Op Internationale Vrouwendag spreken we met Sophie en Marianne, directeuren van de divisie verslaving van Brijder en Triora. Hun team bestaat uit 27 MT leden en bijna 700 collega’s op 15 teams op verschillende werklocaties van Rotterdam tot Texel. Inmiddels staan zij 3,5 jaar samen aan het roer. Wat begon als intensief samen optrekken, groeide uit tot een stevig en complementair leiderschapsteam. Hun verhaal gaat over vertrouwen geven, controle loslaten en bouwen aan sterke teams.
Eerst samen optrekken, dan samen sturen
‘Het eerste jaar hebben we eigenlijk alles samen gedaan,’ vertelt Sophie. ‘We wilden elkaar goed leren kennen en zichtbaar zijn op alle locaties.’
Dat betekende veel kilometers maken, uren in de auto en samen in de file staan. Marianne herkent dat moment waarop het echt begon te klikken: ‘Die tijd samen heeft ons geholpen om op elkaar ingespeeld te raken. Je leert niet alleen elkaars kwaliteiten kennen, maar ook elkaars twijfels waardoor zichtbaar wordt hoe we elkaar kunnen aanvullen.’
Ze kozen er bewust voor laagdrempelig te zijn. Collega’s konden altijd bellen en dat deden ze ook. ‘Op een gegeven moment werden we heel veel gebeld,’ zegt Marianne. ‘Missie geslaagd, dachten we. Maar we realiseerden ons ook: als mensen voor iedere beslissing onze bevestiging nodig hebben, dan geven we eigenlijk te weinig vertrouwen.’
Dat werd een belangrijk keerpunt. Niet steeds zelf antwoorden geven, maar het leiderschap binnen de organisatie versterken. ‘We zijn er als vangnet,’ zegt Sophie, ‘maar onze managers hebben de kennis en kunde om zelf beslissingen te nemen. Door dat expliciet uit te spreken groeit het vertrouwen aan beide kanten.’
Verbinden als strategische keuze
De afgelopen jaren lag de focus sterk op verbinden: afdelingen met elkaar in contact brengen, kennisnetwerken opzetten en expertise delen binnen de divisie.
Inhoudelijk zijn ze trots op de stappen richting het bio-psychosociale model. Marianne: ‘We kijken per cliënt wat nodig is. Niet alleen naar het middelengebruik, maar ook naar psychische klachten, lichamelijke factoren, familie, sociale en maatschappelijke context. Alles telt mee.’
Dat vroeg om scholing, om elkaar opzoeken en soms buiten de eigen comfortzone stappen. ‘We zijn echt onder de indruk van hoe collega’s elkaar inmiddels weten te vinden,’ zegt Sophie.
Ongeveer tien procent van de collega’s is in opleiding. Nieuwe kennis stroomt direct de praktijk in. ‘Daardoor blijven we ons ontwikkelen,’ zegt Marianne. ‘En dat zie je terug in de kwaliteit van zorg.’
Meebewegen met een veranderende zorgvraag
De zorgvraag verandert en wordt complexer. Integrale behandeling is al langer de ambitie, maar in de praktijk staan organisatiestructuren dat soms in de weg.
‘We hebben bewust geprobeerd drempels weg te nemen,’ legt Marianne uit. ‘Onze boodschap aan teams is: werk samen, kijk breder en doe wat nodig is voor deze cliënt. Je krijgt de ruimte om het goed te doen.’
Ook in het signaleren van nieuwe middelen en trends zijn ze alert. Dankzij korte lijnen tussen preventie, behandelteams en landelijke netwerken kunnen ontwikkelingen snel worden opgepakt en vertaald naar passende zorg.
Vrouwelijk leiderschap
Op de vraag of zij anders worden bekeken omdat zij vrouw zijn, antwoorden ze genuanceerd. In eerdere functies hebben ze daar ervaringen mee gehad, maar in hun huidige rol speelt dat minder expliciet.
Toch zijn er subtiele verschillen. Sophie: ‘Ik denk wel dagelijks na over mijn kledingkeuze en wat ik wil uitstralen.’ Marianne lacht: ‘We hebben allebei een extra paar schoenen in de auto liggen. Soms vraagt een situatie om hakken, soms juist niet.’
Het zijn kleine, praktische voorbeelden van bewust schakelen tussen contexten. Maar hun leiderschap wordt niet bepaald door hun vrouw-zijn, wel door hun visie en samenwerking.
Een boodschap aan vrouwen met ambitie
Hun advies aan vrouwen die dromen van een leidinggevende rol is helder en warm.
‘Creëer fijne mensen om je heen, dan staat niks je in de weg,’ zegt Marianne. ‘Laat je niet weerhouden om je dromen na te streven, zoek je collega’s op waarmee je dat pad samen kan bewandelen.’
Sophie benadrukt het belang van uitspreken wat je nodig hebt. ‘Durf te zeggen wanneer andere rollen tijdelijk meer aandacht vragen. En zorg dat je mensen om je heen verzamelt die dan tijdelijk harder kunnen lopen. Dat doe jij op een ander moment ook voor hen.’
Hun kernboodschap is eenvoudig en krachtig: je kunt jezelf niet opdelen, maar je kunt er wel volledig zijn. Thuis én op werk. Vraag om hulp wanneer dat nodig is, bouw een sterk netwerk en laat je ambities niet begrenzen.